ก๊าซเรือนกระจกที่ถูกควบคุมโดยพิธีสารเกียวโตมี 6 ชนิด โดยจะต้องเป็นก๊าซที่เกิดจากกิจกรรมของมนุษย์เท่านั้น ซึ่งได้ถึงกำหนดการบังคับใช้ใน พ.ศ. 2548(UNFCCC, 2011) คือ

คาร์บอนไดออกไซด์ (CO2)

มีเทน (CH4)

ไนตรัสออกไซด์ (N2O)

กลุ่มทั้ง 3 ของก๊าซฟลูโอริเนต (fluorinated gases) ได้แก่

ไฮโดรฟลูโอโรคาร์บอน (HFC)

เพอฟลูโอโรคาร์บอน (PFCs) และ

ซัลเฟอร์เฮกซาฟลูออไรด์ (Sulfur Hexafluoride, SF6)

คาร์บอนไดออกไซด์ (Carbon Dioxide)

คาร์บอนไดออกไซด์ (Carbon Dioxide) เป็นก๊าซในบรรยากาศซึ่งประกอบด้วยคาร์บอน1 อะตอม และ ออกซิเจน 2 อะตอม ต่อหนึ่งโมเลกุล. คาร์บอนไดออกไซด์เป็นหนึ่งในสารประกอบเคมีที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด และมักเรียกด้วยสูตรเคมี CO2 เมื่ออยู่ในสถานะของแข็ง มักจะเรียกว่าน้ำแข็งแห้ง (Dry Ice)

คาร์บอนไดออกไซด์เป็นก๊าซที่มีปริมาณมากเป็นอันดับ 4 ในอากาศ รองจากไนโตรเจน ออกซิเจนและ อาร์กอน คาร์บอนไดออกไซด์เกิดขึ้นจากธรรมชาติและการกระทำของมนุษย์ เช่น ภูเขาไฟระเบิด การหายใจของสิ่งมีชีวิต หรือการเผาไหม้ของสารประกอบอินทรีย์

ก๊าซนี้เป็นวัตถุดิบสำคัญในกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสงของพืช เพื่อใช้คาร์บอนและออกซิเจนในการสังเคราะห์คาร์โบไฮเดรต จากกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสงนี้ พืชจะปล่อยก๊าซออกซิเจนออกมาสู่บรรยากาศ ทำให้สัตว์ได้ใช้ออกซิเจนนี้ในการหายใจ

มีเทน (Methane)

มีเทน (Methane) เป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอนพวกแอลเคน สูตรเคมี คือ CH4 เป็นก๊าซไม่มีสี ติดไฟได้ เป็นองค์ประกอบส่วนใหญ่ของก๊าซธรรมชาติ ก๊าซมีเทนอาจได้มาจากการหมักมูลสัตว์และนำมาใช้เป็นเชื้อเพลิงราคาถูก ก๊าซมีเทนอาจพบได้ในชั้นถ่านหิน (Coal Bed Methane) โดยจากกระบวนการเกิดถ่านหินทำให้ก๊าซสะสมตัวและกักเก็บอยู่ในช่องว่างในเนื้อถ่านหิน

ไนตรัสออกไซด์ (Nitrous Oxide)

ไนตรัสออกไซด์ (Nitrous Oxide) คือสารประกอบทางเคมีที่มีสูตรทางเคมีว่า N2O ที่อุณหภูมิห้อง ไนตรัสออกไซด์จะไม่มีสี และเป็นก๊าซไม่ติดไฟ ไนตรัสออกไซด์มีกลิ่นหอมและมีรสหวานเล็กน้อย

กลุ่มฟลูโอริเนต (fluorinated gases, F-gases)

กลุ่มฟลูโอริเนต (fluorinated gases, F-gases) ได้แก่ ซัลเฟอร์เฮกซาฟลูออไรด์ (Sulfur Hexafluoride, SF6), ไฮโดร ฟลูโอโรคาร์บอน (HFC) และเพอฟลูโอโรคาร์บอน (PFCs) สารเหล่านี้ถูกใช้ในอุตสาหกรรมหลายชนิดแต่โดยหน้าที่หลักจะถูกใช้แทนสารที่ ทำลายชั้นโอโซน(Ozone) เช่น CFCs, HCFCs และ ฮาลอน(Halon) ซึ่งถูกห้ามใช้ในพิธีสารมอนทรีออล (European Commission, 2014 IPCC, 2013)

ซัลเฟอร์เฮกซาฟลูออไรด์ (SF6) นิยมใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ โดยเฉพาะในการผลิตเซอร์กิตเบรก เกอร์ และสวิตช์เกียร์ที่ใช้กับระบบไฟฟ้าแรงสูง ก๊าซชนิดนี้มีเวลาชั่วชีวิตในบรรยากาศ 3,200 ปี และมีค่าศักยภาพในการทำให้เกิดภาวะโลกร้อนที่ 22,000 ในเวลา 100 ปี

ไฮโดรฟลูโอโรคาร์บอน (HFC) เป็นสารที่ใช้กันมากที่สุดในกลุ่ม F-gases โดยพบในอุตสาหกรรมเครื่องทำความเย็น เช่น ตู้เย็น เครื่องปรับอากาศ และถูกใช้ในอุปกรณ์ดับเพลิงในลักษณะฉีดออกมาเป็นโฟม ก๊าซชนิดนี้มีเวลาชั่วชีวิตในบรรยากาศ800-50,000 ปี และมีค่าศักยภาพในการทำให้เกิดภาวะโลกร้อนที่ 140-11,700 ในเวลา 100 ปี

เพอฟลูโอโรคาร์บอน (PFCs) ถูกใช้ในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องสำอางและยา สารชนิดนี้เคยถูกใช้ในอุปกรณ์ดับเพลิงซึ่งยังสามารถพบได้ในอุปกรณ์ดับเพลิง รุ่นเก่า ก๊าซชนิดนี้มีเวลาชั่วชีวิตในบรรยากาศ 800-50,000 ปี และมีค่าศักยภาพในการทำให้เกิดภาวะโลกร้อนที่ 6,500 – 9,200 ในเวลา 100 ปี